دونه های برف دوست داشتنی من

چهارشنبه 26 فروردین1388

290/ بغض..

دیگر خنده های من
مثل گریه کش نمیآید
مثل بغض
یک جا جمع میشود
و هیچ وقت نمیترکد..

پ.ن: از کتاب « دو جفت چشم پابرهنه » نوشته ی « محمد مهدی نجفی » .

[+] بهاره سودمند ღ 11:30 ღ « دیگران »

سه شنبه 11 فروردین1388

289/ برف بهاری..!

دیدید آرزوی یک دیوانه هم ممکن است برآورده شود؟
دیدید گاهی دیوانه ای بر جماعتی عاقل برتری میگیرد؟..

دلم برای بارشت تنگ بود..
دونه های عزیزم...!

پ.ن: خدایا ممنونم..! خوشحالم!!!..

[+] بهاره سودمند ღ 9:51 ღ « شخصی »

شنبه 8 فروردین1388

288/ آرزوی بهاری..

چشم هایت را ببند..
آرزو کن که ببارد..
حتی اگر بهار است..
نترس از اینکه میگویند: " دیوانه است! برف در بهار میخواهد! "

پ.ن: خب دلم برف میخواد! مگه چیه؟ :(

[+] بهاره سودمند ღ 23:50 ღ « شخصی »

جمعه 30 اسفند1387

287/ عید 88 ..

با بهترین آرزوها..
بهارتون مبارک..

[+] بهاره سودمند ღ 15:13 ღ « یومیه »

پنجشنبه 29 اسفند1387

286/ گردش زندگی..

شاید یه سوال معمولی از یه آدم معمولی، یه تکونه غیر معمولی باشه! آره.. یه سوال ساده که ازت بپرسن توی سالی که گذشت نمره ات چند شد؟ و تو ندونی چند شد!!
نمیدونم چند بگم.. من اصولن آدم سخت گیریم ولی خب دلم نمیآد زیر ۱۵ بدم! میدونم نمره ام زیاد خوب نیست... باید اخلاقم رو خوب کنم.. صبرم رو زیاد کنم.. هدفمند باشم!! برنامه ریزی کنم... موبایلم رو فراموش کنم!! هزینه های الکیم رو بیآرم پایین و خیلی کارای دیگه..! البته زیاد برام مهم نیست که نمره ام چند میشه این مهمه که چقدر از زندگی یاد گرفتم.. چقدر تونستم به اشتباهاتم پی ببرم و یا چقدر لذت بردم از اینکه اشتباهی رو خیلی راحت انجامش ندادم! و یا برعکس غمگین شدم به خاطر حماقتام...
امسال رو زیاد دوس نداشتم.. در واقع هیچ حسی ندارم بهش! ولی سال ِ آینده رو میدونم دوس دارم چون سال خودمه..!! چون قراره سال خوبی باشه!!.. چون قراره خودم بنویسمش و به هیچکس هم اجازه نمیدم توش دخالت کنه!!! قراره خیلی چیزا عوض بشه..
حس میکنم یه کم بزرگ شدم.. امیدوارم سالی که میآد خوب باشه..!

پ.ن: آخرین شب زمستونیتون به خیر و شادی و خُنَکی... و البته برفی!

[+] بهاره سودمند ღ 23:57 ღ « شخصی »

چهارشنبه 28 اسفند1387

285/ یه پدر..

بعضی شبا الکی زود میرم زیر پتوم و چشامو میبندم.. سعی میکنم به یاد بیارم.. بچگیام_ُ.. خودم_ُ.. دوچرخم_ُ .. اشتیاق دیدن آسمون _ُ.. گرمای بغل بابام_ُ.. رنگ چشاش_ُ.. صدای خنده ش_ُ.. دلم لک زده واسه لذت بابا داشتن.. نمیدونم چرا اینقدر دلم لوس شده..! شاید چون شمارش معکوس سال ه... شاید چون حسودیم شد به بچه ای که دست باباش رو تو خیابون میکشید.. دلم براش تنگ شده.. برای لذت دیده شدن از چشمای یه پدر.. یه پدری که وجودم از اون باشه.. یه پدر.. هنوزم باورش برام سخته.. باور نداشتنش.. بازم آخرین پنجشنبه ی سال شد....

[+] بهاره سودمند ღ 23:38 ღ « شخصی »